2 Nisan 2013 Salı

Çık o ırmağın içinden!
Yeşertmeye çalıştığım bunca kavramı almadan
Çık!
Seni bekliyor karanlık kuytular,
anılarını boynundan asan
hıçkırık sesli yudumlar.
Çık!
Bırak da iki yaşlı yamacına otursun
Ve anlatsın tüm olup biteni.
Elleri kırışmadan,
nasıl kırışırmış bir insanın yüreği.
Çık da anlatsın.
Aydınlan güneşin portakal renkli huzurunda
Görmüyor musun?
Seni bekliyor kırlar ve sokaklar
En kirli ama en masum kokularıyla.
Akan o pis suyun sesi bir uyanıklık yapsın
alıp götürsün seni can bulan topraklara
Ya da, bir bulut okşayıversin saçlarını
Annenin dizinde uyan.
Dış kapının eşiğinde otur biraz,
dinlen bir nefes al.
Gör o cümbüşün ne kadar da soluk renkli olduğunu
Asfaltta pişen yumurtanın şenliğini kokla,
gülümsettiği onca çocuğun suratını düşünerek.

Fark etmiş olman lazım.
En boktan çukurdasın, en güzel yaz günlerinde bile
Üstün başın kir pas
Dizlerin ve dişlerin paramparça.
Çık.
Aklar düşen saçlarında, gamzeli bir kız çocuğu ip atlasın.
Aynaya bak.
Her bir yanından büzüşmüş tenin, kalbin ve hislerin
İsimler bir yabancı, uzak şehirlere göç eden.
Sesimi dinle!
Çık oradan!
Yalnızlığın çiçeği herkesden çok sevilirmiş.
Çık oradan.
Ama;
Ayağa kalk önce.

30 yorum:

  1. Sabah okumak çok iyi geldi :) Bugün güzel olacak...

    YanıtlaSil
  2. "Durma kendi hatırlat , durma göğe bakalım"
    gibi.. biraz da çırpınışlar
    az biraz veda anları..

    "Yalnızlığın çiçeği" işte bu en sevdiğim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yine Uyar'ımdan vurdun sen beni.

      Serpiştirmekten vazgeçemediğim bi' o anlar var zaten.

      Sil
    2. Benim içinde koru o zaman içindeki "Uyar"ı..

      Sil
  3. cesaret aşıladın sabah sabah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel yaptım o zaman :)

      Sil
  4. Şöyle bir silkeleyip kendime getirdin. Çokta iyi yaptın :-)

    YanıtlaSil
  5. Önce ayağa kalkmak lazım
    doğru söyledin

    YanıtlaSil
  6. Önce ayağa kalkıp, yeşertmeli o çocukluktan kalma filizleri.. Çok güzel olmuş canım :)

    YanıtlaSil
  7. Teşekkürler efenim. :)

    YanıtlaSil

  8. 'Bırak da iki yaşlı yamacına otursun
    Ve anlatsın tüm olup biteni'

    Çok beğendim sevgili Emilia!
    İki yaşlı yamacına oturup anlattıklarında
    herşey anlamını buluyor:-)


    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle. Yıllanmışlık çok fazla anlam taşıyor.

      Sil
  9. ellerınden once yuregın kırısması ve ıcıne dustugu o derın cukur ,hayata baska gozlerle yada tecrubelı baska gozlerle bakmayı becerebılseydıkmı ...
    Yuregımı alıp saklasam gokkusagına boyasam tepeden tırnaga ve assam gunese kırısmazmı yada koysammı bır kuytuya...sen sevgılı Emilia tam kalbınden vurdun kanayan kelimelerimi son nefes ve durus ve susus veee sok evet artık hayatta...yuregıne saglık kanatlarını saklı tutan melegım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir çok şeyi becerebildik aslında, etrafa bi göz gezdiresek bunun farkındalığı örter üzerimizi.

      Yine gelip, buradayım diyip gitmişsin. Biliyorum. Anlıyorsun.

      Sil
  10. Emilia çok güzel yazmışsın, insana umut veriyorsun. :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biraz itmek gerekiyor bizleri, umuda sarılmak için, birazcık itmek.

      Sil
  11. kafam ayıkken yazıyorum.

    şöyle ki: kadıköy var. kimsenin bilmediği ve girmek için yirmili yaşları beklediğimiz o sokaklardayım. yalnız mıyım bilmiyorum. şort ve gömlek var, gezmeler var. nereye gittiğini bilmeden böyle. kapı eşiklerinde falan oturuluyor. niye bilmiyorum.

    her gün devam eden bir şey bu. sıkıntı yok gibi. bunca sıkıntılı kelime arasında sıkıntı yok.

    basit bir adam olmamak güzel.

    mümkünse yazıver.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir kaç birada saklı gülüşlerim var o dediğin yerde. Kadıköy'e ilk gidişimi hatırlıyorum da. Bir yerin anlam kazanması için biraz terk etmek gerekiyormuş.
      2 sene öncesinde anlatsaydın, böyle anlamazdım herhalde.

      Ve evet, basit bir adam olmamak güzel.

      Sil
  12. Bir şeyi merak ettim. İçinden geldiği gibi yazanlardan mısın yoksa okur öncelikli mi? En azından bu şiir için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anormal bir okur sayım yok ki seyirciye sökecek bir oyunculuğum olsun.
      Bazı zamanlar olur. Ellerinden akar hislerin. Hala hislerim varken aktarabileceğim tek yer burası. Geliyor, içimi döküyor ve gidiyorum. Daimi 10-20 arası okuyucum var, anlamaya çalışıyorlar bir kaç kelam ediyoruz. Sonra bitiyor.

      Sil
    2. tamamdır o halde sonsuz saygılar. His şiirinin eleştirisi yapılmaz ellerine sağlık =)

      Sil
  13. tımım ayağa kalkıp çıkıyorum.
    :)

    YanıtlaSil
  14. Ya da, bir bulut okşayıversin saçlarını
    Annenin dizinde uyan.
    Dış kapının eşiğinde otur biraz,
    dinlen bir nefes al.
    Gör o cümbüşün ne kadar da soluk renkli olduğunu
    Asfaltta pişen yumurtanın şenliğini kokla,
    gülümsettiği onca çocuğun suratını düşünerek.

    Ah Emilia hem duygulandırp tüm bu sözlerinle hemde umut veriyosun içime. Çok güzeldi ne diyebilirim.

    YanıtlaSil
  15. Merhaba Emilia.(İsminizi bilmediğim için bu şekilde hitap ettim, yanlış anlaşılmasın lütfen.) Bu blogta yeniyim henüz biliyorsunuz:) Bu yazınıza kadar yazdıklarınızı okuma fırsatı buldum. Açıkçası yazılarınız bana ilgi çekici ve enteresan geliyor. Galiba enteresan tarafı yazılarınızda kullandığınız benzetmeler. Herhangi bir yazınızı okumaya başladıktan sonra, merakla yazının sonunun gelmesini istemiyor değilim. Telefonumun sık kullanılanlar listesinin en başındaki blog artık sizin bloğunuz. Umarım yazılarınız devam eder, çünkü ben okudukça yeni birikimler kazandığımı ve keyf aldığımı düşünüyorum:) Tekrar görüşmek dileğiyle, kendinize iyi bakın:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Demek hala keyif verebiliyorum. Harika.
      İsmim buralarda Emilia, diğer yazılarımı da okuyacak kadar sabrınız olursa Emi diyebilirsiniz. Hehe.
      Buradan kazandığım birkaç dost öyle hitap eder bana.

      Düşüşler bitmiyor, kalemi yontmadan da geçmek bilmiyor böyle zamanlar. Beğenmeniz değil de, anlamanız beni çok sevindirdi. Sonlarım da genelde bi' garip oluyor. Yazdıktan sonra okuyunca ben bile merak ediyorum bazen.
      Teşekkür ediyorum. Tüm içtenliğimle.
      Tekrar hoş geldiniz.

      Sil
  16. Merhaba Emilia. Şimdilik Emilia demeye devam edeceğim. Bilirsin ki dost kazanmak bu kadar kolay olmuyor ama yazılarını okumaya devam edeceğim:) Henüz sizi tanımıyorum. Geçmişte yaşadığınız acılar, yenilgiler, mağlubiyetler hayatınızı uzun bir süre meşgul etmiş ve etmeye devam ediyor sanki. Bir anlamda yaşadıklarınızı kaleme almanız, yazılarınızda geçmişinde acı olan her insanın kendinden bir parça bir şeyler bulmasına vesile olmuş. Belki de bu yüzden kaleminiz ilgi çekici geliyor bana. İçinizdekileri kaleme yansıtabilmek takdire şayan bir durum bence. Hayat devam ettiği sürece sıkıntı her zaman olacak. Fakat artık sıkıntıları nasıl atlatacağımızı her seferinde farklı bir şekilde öğretiyor hayat. Hayat ders vermeye devam ediyor. Sizin de dediğiniz gibi yazdıktan sonra yazınızın sonunu merak etmeniz, yazılarınızın ne kadar hoş olduğunun göstergesidir. Tekrar görüşmek dileğiyle, mutlu yarınlar:)

    YanıtlaSil